Skip to main content

अभंगवाणी आणि काव्यसौंदर्य (The Literary Masterpieces)

ललित लेख: 'शब्दांचीच शस्त्रे आणि अभंगांचे सौंदर्य'

संत तुकाराम महाराजांनी आपल्या अभंगांतून "आम्हा घरी धन शब्दांचीच रत्ने | शब्दांचीच शस्त्रे यत्ने करू ||" असा संदेश दिला होता. हा लेख संतांच्या भाषेची ताकद, त्यांच्या साहित्यातील बंडखोरी आणि मराठी अभंग रचनेचे सौंदर्य अगदी सोप्या शब्दांत उलगडून दाखवतो.

"शब्दांचीच शस्त्रे यत्ने करू | शब्दचि आमुच्या जिवाचे जीवन ||"

संतांकडे कोणतीही बंदूक, तलवार किंवा भौतिक सैन्य नव्हते; तरीही त्यांनी समाजात शेकडो वर्षांपासून पाय रोवून बसलेल्या कुप्रथा आणि अन्यायाला मुळासकट हादरवून सोडले. हे त्यांनी केले केवळ आपल्या 'शब्दांच्या' ताकदीवर! संतांची भाषा ही रंजल्या-गांजलेल्यांसाठी मायेची फुंकर होती, तर ढोंगी आणि जुलमी लोकांसाठी ती धारदार शस्त्रासारखी होती.

१. शब्दांचीच शस्त्रे: संतांची वैचारिक बंडखोरी

संत तुकाराम महाराज म्हणतात की, आम्हा संतांच्या घरी 'शब्द' हेच आमचे धन आहे आणि हेच शब्द आम्ही गरजेनुसार 'शस्त्र' म्हणून वापरतो. संतांनी या शस्त्राचा वापर कुठे आणि कसा केला?

  • अंधश्रद्धा आणि ढोंगावर प्रहार: समाजात देवाच्या नावावर चालणारी लूट आणि कर्मकांडावर तुकोबांनी शब्दांचे थेट बाण चालवले. ते म्हणतात:
  • "तीर्थी धोंडा पाणी | देव रोकडा सज्जनी ||" > (तीर्थक्षेत्री फक्त दगड आणि पाणी असते, खरा देव तर चांगल्या माणसांच्या मनात राहतो.)
  • जातीव्यवस्थेवर कडक टीका: संतांनी जन्मावर आधारित श्रेष्ठत्व नाकारले. जे का रंजले-गांजले आहेत, त्यांना जे आपले मानतात, तिथेच देव असतो हे त्यांनी ठणकावून सांगितले. त्यांच्या शब्दांमधील हा रोखठोकपणा तत्कालीन सत्ताधीशांना आणि धर्ममार्तंडांना घाबरवणारा होता.

२. अभंगांचे सौंदर्य: साधेपणातील अथांगता

'अभंग' या शब्दाचा अर्थ होतो 'ज्याचा कधीही भंग होत नाही' (जे कधीही नष्ट होत नाही). मराठी साहित्यात अभंग हा केवळ एक काव्यप्रकार नाही, तर ते मनाला शांत करणारे संगीत आहे.

  • लोकाभिमुख भाषा: संतांनी क्लिष्ट संस्कृतऐवजी शेतकरी, कष्टकरी आणि महिलांना समजेल अशी रोजच्या व्यवहारातील मराठी भाषा वापरली. जसे की, ओवी गाताना किंवा दळण दळताना सहज म्हणता येतील असे शब्द त्यांनी निवडले.
  • गाण्याचा गोडवा (Melody): अभंगांची रचना अशी असते की ती टाळ, मृदंग आणि तानपुऱ्यावर अतिशय मधुर रीतीने गाता येते. आज ७०० वर्षांनंतरही जेव्हा भीमसेन जोशी किंवा लता मंगेशकर यांच्या आवाजात आपण अभंग ऐकतो, तेव्हा मन तृप्त होते.
  • थोडक्यात अथांग अर्थ: अभंगांचे सर्वात मोठे सौंदर्य म्हणजे ओळी अवघ्या दोन किंवा चार असतात, पण त्यात संपूर्ण आयुष्याचे तत्त्वज्ञान सामावलेले असते.
  • "मनाचे श्लोक" किंवा "तुकोबांची गाथा" हे याचे जिवंत उदाहरण आहेत.

आधुनिक काळासाठी 'शब्दांचे महत्त्व'

आजच्या डिजिटल युगात, सोशल मीडियाच्या काळात लोक काहीही बोलतात किंवा लिहितात. अशा वेळी संतांचा हा 'शब्द विचार' आपल्याला खूप मोठा धडा शिकवतो:

१. शब्दांची किंमत समजा: शब्द हे शस्त्र आहे, त्यामुळे बोलताना किंवा लिहिताना ते जपून वापरावे. आपल्या शब्दांनी कोणाचे मन दुखावले जाणार नाही, याची काळजी घेतली पाहिजे.

२. सत्याची साथ द्या: संतांप्रमाणेच आपले शब्द नेहमी सत्याच्या, न्यायाच्या आणि गरिबांच्या बाजूने उभे राहिले पाहिजेत.

Related content